Të qarit nuk është dobësi
Profeti, paqja qoftë mbi të, qau për të birin Ibrahimin. Lotët e heshtur lejohen. Refuzohen vajtimi me zë të lartë, goditja e faqeve dhe grisja e rrobave.
Çfarë është e zakonshme në ditët pas një vdekjeje, çfarë lejohet dhe çfarë ndihmon.
Profeti, paqja qoftë mbi të, qau për të birin Ibrahimin. Lotët e heshtur lejohen. Refuzohen vajtimi me zë të lartë, goditja e faqeve dhe grisja e rrobave.
Taziyeja, ngushëllimi i familjarëve, zakonisht zgjat tri ditë. Të mbash zi më gjatë nuk është mëkat, por pas tri ditësh bashkësia tërhiqet dhe i lë hapësirë familjes.
Në ditët e para familjarët nuk gatuajnë vetë. Fqinjët dhe xhemati sjellin ushqim.
Periudha e pritjes së së vesë, idd-eti, është katër muaj e dhjetë ditë. Gjatë kësaj kohe vlejnë rregulla të veçanta. Cilat saktësisht, ndryshon ndërmjet medhhebeve. Xhamia juaj ju thotë çfarë vlen për ju.
Lutja për të ndjerin vazhdon të ketë efekt. Po ashtu edhe një sadaka e vazhdueshme në emrin e tij: një pus, një libër, diçka që u sjell dobi të tjerëve.
Vizita e varrit lejohet dhe inkurajohet, sepse të kujton fundin tënd. Lutja bëhet për të ndjerin, jo drejtuar atij.
Fëmijët kuptojnë më shumë nga sa u besojnë të rriturit dhe e përballojnë të vërtetën më mirë se aludimet. Thoni që personi ka vdekur, jo që fle ose ka udhëtuar. Kush është mjaft i madh për të pyetur, është mjaft i madh për një përgjigje të sinqertë.
Nëse një fëmijë shkon te varrimi, vendos familja. Nuk ka asnjë detyrim në njërin apo tjetrin drejtim.
Jo çdo bisedë duhet të bëhet porosi.